Είστε εδώ

Πως δοκιμάζεις ένα βιολογικό κόκκινο κρασί;

Γκελης Ν. Δημητριος [Δρ],
Ιατρός Ωτορινολαρυγγολόγος, Οδοντίατρος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιατρικός Εμψυχωτής (Medical Life Coach)
Αποστολόπουλος Κωνσταντίνος [Δρ]
Ιατρός, Ωτορινολαρυγγολόγος, Διευθυντής ΩΡΛ Κλινικής Γ. Ν. Μεσσηνίας
ΚΛΟΥΤΣΟΣ ΤΕΩΡΓΙΟΣ, Δρ
Ιατρός, Ωτορινολαρυγγολόγος, Διευθυντής της ΩΡΛ Κλινικής του Τζανείου Νοσοκομείου ΠειραιώςΠειραιεύς
Λαϊου Βασιλική, Αθήνα
Ιατρός Ωτορινολαρυγγολόγος, μετεκπαιδευμένη στον ιατρικό βελονισμό

Οποτεδήποτε μας προσφερθεί ένα κρασί και ιδίως ένα κόκκινο πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για πιθανές γευστικές εκπλήξεις.

Το κρασί που θα δοκιμάσεις πρέπει να έχει τη σωστή για το είδος του θερμοκρασία.

To κόκκινο κρασί, γενικά, προτού δοκιμαστεί πρέπει να έχει παραμείνει σε θερμοκρασία δωματίου 10°-18° βαθμών Κελσίου, δηλαδή πρέπει να είναι από ελαφρώς έως αρκετά δροσερό.  Τα λευκά κρασιά σερβίρονται κρύα, στη θερμοκρασία του ψυγείου.

Όταν ένα κόκκινο κρασί σερβίρεται  ζεστό δημιουργεί μια ανισόρροπη γεύση, που δεν αντιστοιχεί στην περιεκτικότητά του σε οινόπνευμα. Όταν ένα κόκκινο κρασί σεβίρεται πολύ κρύο έως παγωμένο δεν αποδίδει τα αρώματά του.

Το βιολογικό κόκκινο κρασί Γκέλικος Αγιωργίτικο, για το οποίο μπορεί να εκφράσει υπεύθυνη γνώμη ο γράφων πίνεται  απολαυστικά στους 12°-14° βαθμούς Κελσίου.

Γενικά, οι ιδανικές θερμοκρασίες σερβιρίσματος ενός κρασιού είναι οι παρακάτω:

Λευκά κρασιά: 7-10 °C
Κόκκινα κρασιά:  10-18 °C
Ροδόχρωμα κρασιά (Ροζέ): 7-13 °C
Αφρώδη κρασιά:  6-11 °C
Ενισχυμένα κρασιά: 13-20 °C

Σε πολλά κόκκινα κρασιά αναγράφεται στην ετικέτα να πίνονται σε θερμοκρασία δωματίου. Με τη φράση θερμοκρασία δωματίου, οι Γάλλοι που καθιέρωσαν αυτή την οδηγία,  αναφέρονται στη θερμοκρασία δωματίου που επικρατούσε στις τραπεζαρίες την εποχή του μεσαίωνα, όπου δεν υπήρχε κεντρική θέρμανση ή κλιματισμός. Η θερμοκρασία αυτή κυμαινόταν 15°-18° βαθμούς Κελσίου.

Αν σερβιριστεί ένα κόκκινο κρασί σε θερμοκρασία δωματίου  25° ή και περισσότερο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, τότε χάνει τη φινέτσα και τη ζωντάνια του  και αυξάνει την γευστική αίσθηση του οινοπνεύματος με όχι ευχάριστο τρόπο.

Ο τέλειος τρόπος λοιπόν για δοκιμάσεις το βιολογικό κόκκινο κρασί Γκέλικος Αγιωργίτικο είναι προτού το σερβίρεις να το αφήσεις στο ψυγείο για 20-25 λεπτά. Φυσικά αν αποθηκεύεις το Γκέλικος Αγιωργίτικο στο κελάρι σου σε θερμοκρασία 12° δεν χρειάζεται ο να το ξαναβάλεις στο ψυγείο. Βγάλε το από το κελάρι σου και σερβίρισέ το μετά από 15 λεπτά. Το κόκκινο κρασί είναι προτιμότερο να πίνεται δροσερότερο. Αν είναι πολύ κρύο το ζεσταίνεις, αγκαλιάζοντας με την παλάμη σου το ποτήρι.


Βασική τεχνική γευσιγνωσίας του κόκκινου κρασιού

Η αξιολόγηση ενός κόκκινου κρασιού γίνεται χρησιμοποιώντας τα ακόλουθα μέσα:

  • ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΑΣΗ: Παρατηρείς το χρώμα του κρασιού.
  • ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΣΦΡΗΣΗ: Αναζητάς τα αρώματα του κρασιού
  • ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΓΕΥΣΗ: Αντιλαμβάνεσαι τις ποικίλες γεύσεις που γίνονται αντιληπτές, μόλις το κρασί έλθει σε επαφή με τους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας.
  • ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑ  του στοματοφαρυγγικού βλεννογόνου: Το αίσθημα που νοιώθεις στη στοματική σου κοιλότητα από την υφή του κρασιού, καθώς το φέρνεις σε επαφή με το στοματικό βλεννογόνο, το βλεννογόνο των αμυγδαλών και του φάρυγγα.

• Εφόσον διατηρείς ακέραιες τις παραπάνω αισθήσεις προχωράς στη δοκιμή και αξιολόγηση του κρασιού σε τέσσερα στάδια

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΑΣΗ

Εκτίμηση του χρώματος του κρασιού: Αφού διαλέξεις ένα κρυστάλλινο ή καλής ποιότητας γυάλινο ποτήρι το γεμίζεις 4  μέχρι δάχτυλα κάτω από το χείλος του ποτηριού. Αυτό σου δίνει τη δυνατότητα να γύρεις λίγο το ποτήρι, ώστε να έχεις μεγαλύτερη δυνατότητα να δεις τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει το χρώμα του κρασιού από το κέντρο προς τα χείλη του ποτηριού. 

Σηκώνεις το ποτήρι με το ένα χέρι και το τοποθετείς μπροστά από μια άσπρη πετσέτα ή άσπρο φύλλο χαρτιού, που το κρατάς με το άλλο χέρι, αυτό επιτρέπει να παρατηρήσεις το πραγματικό χρώμα του κρασιού. Παρατηρείς το χρώμα και τη διαύγεια του κρασιού.

Τα κόκκινα κρασιά που έχουν μικρή διαπερατότητα του φωτός ή μικρή διαφάνεια έχουν πλούσιο χρώμα. Είναι πρόσφατα κρασιά και προέρχονται από θερμές περιοχές. Η ζύμωση του μούστου έχει γίνει μαζί με τις φλούδες του κόκκινου σταφυλιού. 

Παραδείγματος χάρη το βιολογικό κόκκινο κρασί Γκέλικος Αγιωργίτικο έχει ζυμωθεί με τις φλούδες το 2012 επί 3 ημέρες και το 2013 επί πέντε ημέρες. Και τα δύο κρασιά απέκτησαν ένα καταπληκτικό ρουμπινί χρώμα και αυξημένο αριθμό ταννινών και πολύτιμων για την υγεία πολυφαινολών.

Οι πολυφαινόλες προσδίδουν το χαρακτηριστικό χρώμα του Αγιωργίτικου και ιδιαίτερα του Γκέλικος Αγιωργίτικο. Αν υπάρχει μια κυανωπή απόχρωση της επιφάνειας μερικών κρασιών, όπως π.χ. το  Syrah, αυτό σημαίνει ότι το κρασί έχει υψηλή οξύτητα.


Όταν το κρασί είναι πολύ διαφανές με μεγάλη διαπερατότητα του φωτός αυτό σημαίνει ότι το χρώμα του είναι ασθενές  και προέρχονται από ψυχρότερες γεωγραφικές περιοχές. Αν το κόκκινο κρασί έχει χρώμα προς το κονιάκ μπορεί να είναι κρασί παλιό, ίσως και δεκαετιών.

Με το μάτι μπορεί να διακρίνει κανείς και τη γλοιότητα ή ρευστότητα του κρασιού, δηλαδή αν χύνεται εύκολα από το μπουκάλι στο ποτήρι ή ρέει σαν νερό ή αν περιστρέφεται εύκολα ή δύσκολα, όταν ανακινείται το ποτήρι προτού το δοκιμάσει κανείς.

Όσο πιο πυκνόρρευστο είναι το ξηρό κόκκινο κρασί τόσο μεγαλύτερη είναι η περιεκτικότητά του σε οινόπνευμα. Κρασιά με υψηλή περιεκτικότητα σε οινόπνευμα προέρχονται από υπερώριμα σταφύλια, που συλλέγονται από γεωγραφικές περιοχές υψηλότερων θερμοκρασιών.

Η ένταση και η πυκνότητα του χρώματος του κρασιού δεν εξασφαλίζουν  οπωσδήποτε την ποιότητά του. Τα λευκά κρασιά σκουραίνουν καθώς παλιώνουν.

Τα αφιλτράριστα κόκκινα κρασιά μπορεί να έχουν ίζημα από ακίνδυνα μικροσωματίδια, τα οποία μπορεί να γίνουν ορατά κατά την επισκόπηση του ποτηριού με το κρασί.

Στα κόκκινα κρασιά, καθώς παλιώνου, τροποποιείται το χρώμα τους, το οποίο γίνεται καστανότερο, ενώ στον πάτο του μπουκαλιού ή του ποτηριού μπορεί  να παρατηρηθούν μικρά κατακάθια (ίζημα), τα οποία είναι αθώα και ακίνδυνα.

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΣΦΡΗΣΗ

Αφού αξιολογηθεί το κρασί οπτικά μπορείς να το στροβιλίσεις μέσα στο ποτήρι για λίγο, κάνοντας περιστροφικές κινήσεις του ποτηριού, συγκρατώντας το στη βάση του. Αμέσως μετά μυρίζεις και αξιολογείς τα αρώματα του κρασιού.

Μ’αυτό τον τρόπο μπορείς να ανιχνεύσεις και οποιαδήποτε δυσάρεστη μυρωδιά, που δηλώνει ότι το κρασί είναι χαλασμένο. Στον παρακάτω πίνακα μπορείς να διαβάσεις όχι μόνο τα αρώματα που εκπέμπουν συνήθως τα περισσότερα κόκκινα κρασιά, αλλά και τα γευστικά αισθήματα που έχουν περιγράψει κατά καιρούς διάφοροι δοκιμαστές κρασιών διεθνώς.

Το στροβίλισμα του κρασιού μέσα στο ποτήρι αυξάνει την επιφάνεια του και   καθώς το  κρασί αναμειγνύεται  εκτοξεύονται όλα του τα αρώματα προς τη μύτη σου.

Ο στροβιλισμός του κρασιού επιτρέπει τη μερική οξυγόνωση του κρασιού, πράγμα που συμβάλλει στην αποκάλυψη των αρωμάτων του.

Καθώς στροβίλιζες το κρασί μέσα στο ποτήρι παρατήρησε τη γλοιότητά του, δηλαδή την ευκολία ή δυσκολία με την οποία γλιστράει το κρασί στην εσωτερική επιφάνεια του ποτηριού.

Όσο πιο αραιό είναι το κρασί, τόσο πιο εύκολα περιστρέφεται. Τα πυκνότερα κρασιά λέγεται ότι δεν γλιστράνε εύκολα στο τοίχωμα του ποτηριού, διότι περιέχουν περισσότερο οινόπνευμα.

Η κατάλληλη γλοιότητα και ρευστότητα του κρασιού του προσδίδει ομορφιά και είναι άσχετη με την ποιότητά του.


Τα πυκνόρρευστα κρασιά μπορεί να σημαίνουν ότι περιέχουν πολλά συστατικά από τις φλούδες του κόκκινου σταφυλιού που προσδίδουν μια βελούδινη αίσθηση στο στοματοφάρυγγα. Τα κρασιά αυτά λέγονται πλήρους σώματος [full body wines].

Συνήθως ένα πιο σκούρο κόκκινο κρασί έχει και ισχυρότερα αρώματα [Βold wines].

Μύρισε το κρασί με αυτοσυγκέντρωση.

Προκειμένου να μυρίσεις το κρασί , αρχικά το κρατάς το ποτήρι σε μια απόσταση περίπου 15 εκατοστόμετρων και παρατηρείς αν μπορείς μα μυρίσεις από μια τέτοια απόσταση το άρωμα του κρασιού.

Στη  συνέχεια πλησιάζεις το ποτήρι σε απόσταση ενός εκατοστομέτρου από το άνοιγμα του ποτηριού, χωρίς να ακουμπήσεις τη μύτη σου στο χείλος του ποτηριού.

Εισπνέεις και κρίνεις. Για να είσαι βέβαιος για την κριτική σου πρέπει να έχεις αποδείξει ότι διαθέτεις υγιή και καλή όσφρηση και από τα δύο ρουθούνια.

Αυτή τη δυνατότητα μπορεί να σου την αξιολογήσει ένας ωτορινολαρυγγολόγος που έχει ασχοληθεί με τη φυσιολογία και τις διαταραχές της όσφρησης.

Στο ιατρείο μου στην Κόρινθο κάνω έλεγχο της λειτουργίας της όσφρησης της γεύσης και της κατάποσης. Μπορώ να σε ενημερώσω σε κάθε νομό της Ελλάδος τους ωτορινολαρυγγολόγους που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα προβλήματα όσφρησης, γεύσης και κατάποσης [Βλέπε ΦΙΛΟΙ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΙ ΜΕΝΤΟΡΕΣ].
Ένας δοκιμαστής κρασιού με ανεπαρκή όσφρηση, σίγουρα μπορεί να καταδικάσει άδικα και το πιο μυρωδάτο κρασί.

 


 

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΓΕΥΣΗ

Πιές μια γουλιά κρασί, χωρίς να το καταπιείς. Περιστρέφεις τη γουλιά του κρασιού προς όλες τις επιφάνειες του στόματος με τρόπο που κάθε γευστικός κάλυκας της γλώσσας να έλθει σε επαφή με το κρασί.

Με αυτό τον τρόπο  θα αναγνωρίσεις την πιθανή παρουσία γλυκιάς, πικρής, ξινής, αλμυρής και πικάντικης γεύσης. Ταυτόχρονα προσέχεις την υφή και τα άλλα αισθήματα που δημιουργεί στο βλεννογόνο του στόματος το κρασί, όπως η ελαφρότητα και  τολμηρότητα του σώματός του. 

Αν σκοπεύεις να δοκιμάσεις και άλλα κρασιά φτύνεις αυτό το δείγμα στο κατάλληλο δοχείο, διότι αν το πιείς, το οινόπνευμα που περιέχει θα σου επηρεάσει τη γευστική κρίση. Ποτέ δεν κρίνεται ένα κόκκινο ή άσπρο κρασί από άτομα που έχουν πρόσφατα καπνίσει ή έχουν φάει τροφές με έντονες γεύσεις, όπως το σκόρδο κλπ.

Ενώ έχεις ακόμη το κρασί στο στόμα σου εισπνέεις αέρα από το στόμα και τον εκπνέεις από τη μύτη σου. Με αυτό τον τρόπο απελευθερώνονται αρώματα από το κρασί τα οποία φθάνουν στον οσφρητικό βλεννογόνο της μύτης και αξιολογούνται. Τελικά τα αρώματα του κρασιού αξιολογούνται μόνο στη μύτη.

Παρά τούτο τα ένζυμα που έχει ο σίελος ή τα δύσοσμα πτητικά θειούχα αέρια που παράγονται από τα βακτηρίδια της στοματικής κοιλότητας των αμυγδαλών,  του φάρυγγα και του ρινοφάρυγγα  μπορεί να αλλοιώσουν τα φυσικά αρώματα του.

Στη συνέχεια ρούφα μια γουλιά ιδίως κόκκινου κρασί μαζί με αέρα και παρατήρησε τις λεπτές διαφορές στο άρωμα και την υφή.

ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΦΑΡΥΓΓΑ

Παρατήρησε αν το κρασί σου. Καταπίνεται εύκολα; Σου προκαλεί αίσθημα δυσφορίας ή καψίματος ποικίλης έντασης και διάρκειας στο λαιμό σου, καθώς κατεβαίνει προς τον οισοφάγο; Αφού το καταπιείς σου αφήνει επίγευση. Καταπίνοντας το  κρασί σου αφήνει επίγευση (ευχάριστη ή δυσάρεστη); Πόσο αυτή διαρκεί; 

Αν είσαι γευσιγνώστης και κριτής κρασιών κατάγραψε τις παρατηρήσεις σου με απλά λόγια. Περίγραψε την εντύπωση που σου έκανε το κρασί κι αν σου άρεσε.

Τα κόκκινα κρασιά έχουν πέντε  βασικά χαρακτηριστικά :

  • Γεύση,
  • Ταννίνες,
  • Πολυφαινόλες και ανθοκυανίνες
  • Οινόπνευμα και
  • Οξύτητα. Μερικά κρασιά διαθέτουν και γλυκύτητα. Ένα καλό κρασί συνδυάζει την ισορροπία και των 5 παραπάνω χαρακτηριστικών.


o Η παλαίωση του κρασιού μαλακώνει τις ταννίνες. Η οξύτητα μαλακώνει κατά τη διάρκεια της ζωής του κρασιού, καθώς υφίσταται χημικές αλλαγές, στις οποίες περιλαμβάνεται και η διάσπαση των οξέων. 

  • Η φρουτώδης γεύση ανέρχεται αρχικά, αλλά εξασθενεί όσο παλαιώνει το κρασί. Το οινόπνευμα παραμένει σταθερό. Όλοι αυτοί οι παραπάνω παράγοντες αξιολογούνται και αποφασίζει κανείς, αν θα πιεί ή όχι το κρασί που έχει επιλέξει.
  • Έτσι λοιπόν βάσει των παραπάνω για το βιολογικό κόκκινο Γκέλικος Αγιωργίτικο κρασί  διαθέτει τα εξής χαρακτηριστικά:

Ήπια, ανάμεικτη γεύση μαύρου φραγκοστάφυλου, μαύρης σταφίδας, κερασιού ή άλλων κόκκινων μαύρων φρούτων και  πράσινων καρυκευμάτων. Η μυρουδιά του είναι άκρως ελκυστική και η γεύση του εξαιρετικά ευφραντική και ηδονική. Πρόκειται για ένα Αγιωργίτικο που καταπίνεται χωρίς δυσάρεστο αίσθημα στο φάρυγγα και αφίνει μια επίφευση γαλήνης και ευφροσύνης.

o Οι ταννίνες (πικρόστιφες χημικές ενώσεις) που αφθονούν στα κόκκινα κρασιά, όπως το βιολογικό κόκκινο Γκέλικος Αγιωργίτικο κρασί  προέρχονται από τις φλούδες των ρογών του σταφυλιού, τους σπόρους και τα στέμφυλα των σταφυλιών, καθώς και από τα δρύινα βαρέλια παλαίωσης του κρασιού.

o Αν θέλεις να κατανοήσεις τη γεύση των τανινών μάσησε ένα κομμάτι στέμφυλου ή μια ρόγα βιολογικού Αγιωργίτικου σταφυλιού, που την έχεις στύψει και έχει αφαιρεθεί όλο το περιεχόμενό της. Στα νέα κόκκινα κρασιά η γεύση των τανινών πικρίζει, ενώ στα παλιά κρασιά τους προσδίδει  μια γεύση προς τη βανίλια.

Δοκιμάστε το βιολογικό κόκκινο Γκέλικος Αγιωργίτικο με διάφορα  τρόφιμα. Σύγκρινε τη μείξη των γεύσεων με διάφορους τύπους τυριών, καλής ποιότητας σοκολάτα και βατόμουρα ή φράουλες. Η φήμη ότι το κρέας ταιριάζει μόνο με κόκκινο κρασί , ενώ το λευκό κρασί ταιριάζει με τα ψάρια είναι όλως διόλου παραπλανητική. Μπορεί το βιολογικό κόκκινο Γκέλικος Αγιωργίτικο σε συνδυασμό με ψητά ή βραστά ψάρια να δημιουργήσει φανταστικούς γευστικούς συνδυασμούς. ο συνδυασμός με διάφορες πίτσες , σουβλάκια, ντονέρ, κοκορέτσι, ψητό αρνί, κατσίκι και γουρουνόπουλο αποθεώνουν το Γκέλικος Αγιωργίτικο.

Μπορείτε να πιείτε λοιπόν το βιολογικό κόκκινο Γκέλικος Αγιωργίτικο με οποιοδήποτε έδεσμα επιθυμείτε και θα δικαιωθείτε από τις ποικίλες γεύσεις που θα σας δημιουργήσουν. Φυσικά και εδώ η υποκειμενικότητα θα παίξει το ρόλο της και μόνοι σας θα οικοδομήσετε τους συνδυασμούς τροφίμων και Γκέλικος που θα καλύπτουν τη γευστική σας απόλαυση.

Γενικά στα κόκκινα κρασιά μπορεί να κυριαρχούν οι ταννίνες. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις το κόκκινο κρασί δεν πίνεται μόλις του αφαιρεθεί ο φελλός. Υπάρχουν διάφοροι τύποι τανινών, άλλες προέρχονται από τις ρόγες του σταφυλιού, άλλες από τους σπόρους και άλλες από το βαρέλι.

Γιαυτό το λόγο κάθε κόκκινο κρασί, όπως το βιολογικό Γκέλικος Αγιωργίτικο , προκειμένου να του επαυξήσετε τα εντυπωσιακά αρώματά του αδειάστε το από το μπουκάλι σε μια κανάτα  και αφήστε το να αεριστεί για 1-2 ώρες, προτού το πιείτε.

Όπως συμβαίνει με τα κόκκινα κρασιά, μόλις αφαιρέσεις το φελλό από το Γκέλικος Αγιωργίτικο, δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολλές ημέρες, πρώτον γιατί σχεδόν δεν περιέχει θειώδη και επιπλέον χάνει τα ευχάριστα αρώματά του και τη φρεσκάδα του. Αρχίζει να οξειδώνεται, αλλά δεν γίνεται ξύδι.

Αν πιεις κρασί μαζί με παρέα θα διαπιστώσεις ότι αρκετοί μιλάνε για το κρασί σαν αυθεντίες. Μερικοί πράγματι μπορεί να είναι. Μερικοί μιλούν με οινική έπαρση και ύφος αποκλειστικού παντογνώστη.

Σ’αυτές τις περιπτώσεις όποιος κατέχει την οινογνωσία και την γευσιγνωσία τον ακούει μέχρι να τελειώσει υπομονετικά και επιλέγει τα εξής. Δεν συνεχίζει τη συζήτηση, αλλάζει θέμα ή τον εγκαταλείπει και βρίσκει άλλη παρέα. Αν θέλει να τον βάλει στη θέση του έχει  φροντίσει να έχει στην τσέπη του ένα φιαλίδιο με γαρίφαλα ή ρίγανη που είναι πολύ γνωστά στους περισσότερους ανθρώπους.

Μερικοί δεν αναγνωρίζουν αυτές τις συνηθισμένες οσμές  και συνεπώς έχουν διαταραχή της όσφρησης. Αν τις αναγνωρίσουν του λες να κλείσει το ένα ρουθούνι  και να μυρίσει από το άλλο και αντιστρόφως. Αν διαφέρει η οσφρητική ικανότητα μεταξύ των δύο ρουθουνιών, ο συνομιλητής σου απέδειξε ότι είναι ανεπαρκής γευσιγνώστης και θα πρέπει να σταματήσει να επαίρεται για τις οινογευστικές του εμπειρίες.

Το ίδιο ισχύει και για τα άτομα με ποικίλου βαθμού αχρωματοψία προς το κόκκινο. Δεν μπορεί να εκφράζει κάποιος  ολοκληρωμένη γνώση για ένα κρασί,  έστω και με μερική αχρωματοψία προς το κόκκινο. Το ίδιο ισχύει και για όσους παίρνουν φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία της μύτης και της γεύσης.

Εν κατακλείδι  το βιολογικό κόκκινο Γκέλικος Αγιωργίτικο γλυστράει στο στοματοφάρυγγα ηδονικά και δημιουργεί εξαιρετικά καλή ψυχική διάθεση στην παρέα ή τους συνδετημόνες.

Επειδή  η παραγωγή του 2012 περιέχει ελάχιστα πρόσθετα θειώδη ο Γκέλικος Αγιωργίτικο δεν προκαλεί πονοκέφαλο ή αδιαθεσία την επόμενη ημέρα. Συνιστάται για λόγους υγιεινής και μακροημέρευσης, εφόσον δεν υπάρχουν ιατρικές αντενδείξεις και εφόσον κάποιος δεν είναι αλκοολικός, η καθημερινή χρήση του σε ποσότητα 200-250ml.