Είστε εδώ

Η ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΦΑΙΝΟΛΩΝ  ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ©

Γκελης Ν. Δημητριος [Δρ],
Ιατρός Ωτορινολαρυγγολόγος, Οδοντίατρος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιατρικός Εμψυχωτής (Medical Life Coach)
Γκολας Ευαγγελος
Ιατρός, Ωτορινολαρυγγολόγος, Ιωάννινα
Καραπάντζος Ηλίας, .
Ιατρός, Ωτορινολαρυγγολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας, Δράμα
ΚΛΟΥΤΣΟΣ ΤΕΩΡΓΙΟΣ, Δρ
Ιατρός, Ωτορινολαρυγγολόγος, Διευθυντής της ΩΡΛ Κλινικής του Τζανείου Νοσοκομείου ΠειραιώςΠειραιεύς

Είναι γνωστά τα ευεργετικά αποτελέσματα του κόκκινου κρασιού στην υγεία όταν καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition  μια νέα ευεργετική δράση του κόκκινου κρασιού στο έντερο, όταν βεβαίως καταναλώνει κανείς 1-2 ποτήρια του κρασιού 5 φορές την εβδομάδα [6].

Τα οφέλη που προκύπτουν από αυτή τη μικρή, συχνή κατανάλωση για το έντερο είναι ότι τα συστατικά του κόκκινου κρασιού και το οινόπνευμα μειώνουν τον αριθμό των παθολογικών βακτηριδίων του εντέρου.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό γεγονός, διότι είναι πλέον γνωστόν ότι η υγιής εντερική χλωρίδα ευθύνεται για την καλή πέψη και απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών των τροφίμων, τη διατήρηση της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος, την ομαλή λειτουργία του μεταβολισμού, την διατήρηση της υγείας των βλεννογόνων και του δέρματος.

Κατά την κατανάλωση ερυθρού οίνου φθάνουν στο έντερο τα πολυφαινολικά ολιγομερή, όπως οι προκυανιδίνες, οι συζευγμένες πολυφαινόλες, οι εστέρες και οιν μεταβολίτες φάσης ΙΙ [1, 2].
Μέχρι τώρα έχουν γίνει εκτεταμένες μελέτες του μεταβολισμού της ρεσβερατρόλης , οι οποίες δείχνουν ότι η ρεσβερατρόλη  έχει μια μικρή βιοδιαθεσιμότητα μετά από τον εντερικό και ηπατικό μεταβολισμό της  και αποβάλλεται γρήγορα.

Τουλάχιστον το 70% της πεπτόμενης ρεσβερατρόλης απορροφάται και σχεδόν μεταβολίζεται προς γλυκουρονίδια της ρεσβερατρόλης και θειώδη, τα οποία βρίσκονται αργότερα στα ούρα και το πλάσμα,  όπου είναι εκεί διαθέσιμα για την εντεροηπατική κυκλοφορία [3-5].

Οι πολυφαινόλες του κόκκινου οίνου μπορεί να τροποποιήσουν την σύσταση της μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου, μέσω των αντιμικροβιακών τους ιδιοτήτων, και αυτή η αλλαγή με τη σειρά της μπορεί να επηρεάσει  τις λειτουργικές σχέσεις των μικροβίων με τον ξενιστή τους [6, 7] .

Πράγματι η κατανάλωση πολυφαινολών έχει αποδειχτεί ότι ασκεί διάφορα οφέλη στον οργανισμό, όπως η βελτίωση της εντερικής υγείας και ο περιορισμός του κινδύνου πρόκλησης καρδιοκυκλοφορικής νόσου [8].

Στην έρευνα που έκανε ο Queipo-Ortuño MI1, και οι συνεργάτες του (2012) αποδείχτηκε ότι η κατανάλωση κόκκινου οίνου ελαττώνει τα παθολογικά βακτηρίδια του εντέρου, ασκώντας ένα πραγματικό προβιοτικό αποτέλεσμα, που υποβοηθείται από τις αποικίες των χρήσιμων βακτηριδίων του εντέρου [9].
Όμως τα ευεργετικά αποτελέσματα του ερυθρού οίνου δεν σταματούν  εδώ.

Ένα άλλο συναρπαστικό αποτέλεσμα που βγήκε από αυτή την εργασία είναι στους καταναλωτές ερυθρού οίνου ελαττώνεται η συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση, τα τριγλυκερίδια, , η LDL χοληστερόλη και η CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη).  Η CRP  αποτελεί το μέτρο της συνολικής παρουσίας φλεγμονής στο ανθρώπινο σώμα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την εξέλιξη και διατήρηση της υγείας [9].

Τα ευρήματα αυτής της μελέτης παίρνουν ιδιαίτερη αξία, διότι συγκρίθηκαν με ευρήματα μετά από κατανάλωση του οινοπνευματώδους ποτού τζιν (σε ισοδύναμη δόση οινοπνεύματος με τη δόση του ερυθρού οίνου).

Στα άτομα που κατανάλωσαν τζιν δεν παρατηρήθηκαν τα ευεργετικά αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στα άτομα που κατανάλωσαν ερυθρό οίνο. Αυτό σημαίνει ότι τα οφέλη του ερυθρού οίνου μπορεί να αποδοθούν στις πολυφαινόλες και την  ρεσβερατρόλη του ερυθρού οίνου, και όχι απαραιτήτως στο οινόπνευμα.

Βεβαίως μπορεί να υπάρχει συνεργικό αποτέλεσμα  του οινοπνεύματος και των λοιπών συστατικών του ερυθρού οίνου, διότι  μια ομάδα ασθενών που πήραν ερυθρό οίνο, που του είχε αφαιρεθεί το οινόπνευμα, η αρτηριακή τους πίεση ωφελήθηκε λιγότερο.

Όλα αυτά τα ευεργετικά αποτελέσματα του κόκκινου οίνου μπορεί να προκληθούν σε βαθμό που ποικίλλει, πίνοντας κάποιο από τα γνωστά πανελληνίως αλλά και παγκοσμίως  Cabernet, Merlot, Pinot Noir, Shiraz  ή οποιοδήποτε άλλο ερυθρό οίνο. Κανενός όμως ερυθρού οίνου τα οφέλη μπορούν να συγκριθούν με τα οφέλη που προκύπτουν όταν κανείς καταναλώνει τον ιατρικό ερυθρό οίνο Νεμέας Γκέλικος Αγιωργίτικο. Αυτός ο ξηρός ερυθρός οίνος είναι πιστοποιημένος  βιολογικός, δεν περιέχει πρόσθετα θειώδη , παράγεται με απόλυτες συνθήκες βιολογικής γεωργίας και η εμφιάλωσή του γίνεται σε πιστοποιημένο βιολογικό οινοποιείο κάτω από ιατρική επίβλεψη.

Γαυτούς τους λόγους  ερυθρός οίνος Γκέλικος Αγιωργίτικο έλαβε το χαρακτηρισμό ιατρικός βιολογικός ερυθρός οίνος (organic medical red wine).
Βεβαίως και ο λευκός οίνος προσφέρει κάποια οφέλη στην υγεία, όχι όμως σε τέτοια έκταση, καθόσον περιέχει μικρότερες συγκεντρώσεις αντιοξειδωτικών ουσιών.

Οι γιατροί συνιστούν πάντοτε η κατανάλωση οινοπνεύματος ποτέ να μην ξεπερνάει τα   20-30 g/ημερησίως για τους άνδρες και τα α 10-20 g/ημερησίως για τις γυναίκες), και να καταναλώνεται μέσω του κόκκινου κρασιού, εφόσον αυτό είναι ανεκτό κατά τη διάρκεια των γευμάτων [10].

Σε περίπτωση που κάποιος έχει δυσανεξία στο οινόπνευμα ή στο κόκκινο κρασί μπορεί να ωφεληθεί καταναλώνοντας τις κάψουλες Βινογκελίν [Vinogkelin], που περιέχουν αποξηραμένη σκόνη των σπόρων και των φλουδών του βιολογικού κόκκινου σταφυλιού Νεμέας ''Γκέλικος¨. Ως γνωστόν στις φλούδες και τους σπόρους του κόκκινου σταφυλιού υπάρχουν τεράστιες ποσότητες πολυφαινολών και ρεσβερατρόλης.

Μία κάψουλα του Βινογκελίν περιέχει σκόνη του βιολογικού κόκκινου σταφυλιού Νεμέας ''Γκέλικος¨, που αντιστοιχεί σε 8-10 ρόγες του σταφυλιού. Παίρνοντας κανείς καθημερινά 3-6 κάψουλες Βινογκελίν προσλαμβάνει επαρκείς ποσότητες πολυφαινολών (ρεσβερατρόλη, κλπ), ανθοκυανινών και τανινών, χωρίς να προσλαμβάνει οινόπνευμα. Το Βινογκελίν μπορεί να γίνει συμπλήρωμα της καθημερινής διατροφής, διότι προσφέρει τα πολύτιμα για την υγεία συστατικά του κόκκινου σταφυλιού και κτ' επέκταση το κόκκινου κρασιού, χωρίς να προκαλεί τις παρενέργειες του οινοπνεύματος. 

Βιβλιογραφία
1. Saura-Calixto F, Serrano J, Goñi I, . Intake and bioaccessibility of total polyphenols in a whole diet. Food Chem 2007;101:492–501.
2. Requena T, Monagas M, Pozo-Bayón MA, Martín-Álvarez PJ, Bartolomé B, del Campo R, Ávila M,
Martínez-Cuesta MC, Peláez C, Moreno-Arribas MV. . Perspectives of the potential implications of wine polyphenols on human oral and gut microbiota. Trends Food Sci Technol 2010;21:332–44.
3.Walle T. . Bioavailability of resveratrol. Ann N Y Acad Sci 2011;1215:9–15.
4.Fernández-Mar MI, Mateos R, García-Parrilla MC, Puertas B, Cantos-Villar E. . Bioactive compounds in wine: resveratrol, hydroxytyrosol and melatonin: a review. Food Chem 2012;130:797–813.
Azorín-Ortuño M, Yáñez-Gascón MJ, Vallejo F, Pallarés FJ, Larrosa M,Lucas R, Morales JC,
5.Tomás-Barberán FA, García-Conesa MT, Espín JC. . Metabolites and tissue distribution of resveratrol in the pig. Mol Nutr Food Res 2011;55:1154–68.
6. Jung CM, Heinze TM, Schnackenberg LK, Mullis LB, Elkins SA, Elkins CA, Steele RS,
Sutherland JB.. Interaction of dietary resveratrol with animal-associated bacteria. FEMS Microbiol Lett 2009;297:266–73.
7.Rodríguez Vaquero MJ, Alberto MR, Manca de Nadra MC. Antibacterial effect of phenolic compounds from different wines. Food Contr 2007;18:93–101.
8. Kemperman RA, Bolca S, Roger LC, Vaughan EE. Novel approaches for analysing gut microbes and dietary polyphenols: challenges and opportunities. Microbiology 2010;156:3224–31.
8. Queipo-Ortuño MI1, Boto-Ordóñez M, Murri M, Gomez-Zumaquero JM, Clemente-Postigo M, Estruch R, Cardona Diaz F, Andrés-Lacueva C, Tinahones FJ. Influence of red wine polyphenols and ethanol on the gut microbiota ecology and biochemical biomarkers. Am J Clin Nutr. 2012 Jun;95(6):1323-34.
9. Manach C, Scalbert A, Morand C, Rémésy C, Jimenez L. . Polyphenols: food sources and bioavailability. Am J Clin Nutr 2004;79:727–47.
10. Katsiki N, Tziomalos K, Mikhailidis DP1. Alcohol and the Cardiovascular System: a Double-Edged Sword. ].  Curr Pharm Des. 2014 Jun 20.