Είστε εδώ

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ, ΤΗΣ ΣΚΟΝΗΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΛΟΥΔΩΝ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΤΑΦΥΛΙΟΥ©

Γκελης Ν. Δημητριος [Δρ],
Ιατρός Ωτορινολαρυγγολόγος, Οδοντίατρος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιατρικός Εμψυχωτής (Medical Life Coach)
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΙΧΑΛΗΣ
Οινοποιός, Ιδιοκτήτης οινοποίου, οινογνώστης και οινοκριτής, Νεμέα
ΠΕΖΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Αμπελουργός, αμπελοπαραγωγός, οινογνώστης και οινοκριτής

Είδη και κατηγορίες  οίνου στον Ιπποκράτη:

α) άκρατος ο άκρητος, ο ανέρωτος. V. Έπιδ. Β. 6ον. 6. σελ. 134.
β) ανθίνης ή  άνθοσμίας• ο ηδυσμένος μέ άνθη. VΙII. Αφόρων,222, σελ. 430.
γ) αποζεσμένος, ο καλά βρασμένος. V. Επιδ. ΣΤ. 6ον.3.σελ.324.
δ) αυστηρός• ο στυφός, αδρός.VII. Εντός πάθών. 25. σελ. 232.
ε) αυτίτης• ο φετινό. VII. Νούσ. ΙΙΙ. 14. σελ. 136.
στ) γαλακτώδης• ο ανακατωμένος με γάλα. V. Επιδ. Ζ. 101. σελ. 454.
ζ) ο γλυκύς• ο γλυκός. VI. Παθών. 27.σελ. 238.
η) εύζωρος• ο άκρατος. VII. Νούσ. III. 14. σελ. 136.
θ) εύοδμος• ο ευώδης. VΙΙΙ Γυν. Ι.202. σελ. 384.
ι) ευώδης• ο έχων ευχάριστη μυρουδιά, ο εύοσμος. VIII. Γυν. I. 57. σΛ. 114
ια) εφθός•ο  βρασμένος. VII. Γυν. φύσ. 32. σελ. 348.
Ιβ) ο ηδύς• ο γλυκός. VII. Έντος παθών. 1. σελ. 168.
ιγ) κέδρινος• ο περιέχων ρητίνη κέδρου. VII. Γυν. Φύσ. 73, σελ. 404.
ιδ) κεκραμένος• ο κεκρημένος, νερωμένος.  VIII.Γυν. Ι.31.σελ. 74.
ιε) κιρρός• ο ξανθός. VIII . Γυν. Ι66.σελ. 140.
ιστ) λεπτός• ο ελαφρός, αραιός. V.Επιδ. Ζ. 115. σελ. 462.
ιζ) μαλακός• ο γλυκός, ηδύς. VI.Διαιτ. ΙΙΙ. 82. σελ. 632.
ιη) μαλθακός• ό ελαφρός. ΥΙΙ. Εντός παθών. 13. σελ. 200.
ιθ) μελανίχροος• Ο μαύρος . VIII. Γυν. I. 42. σελ. 100.
κ) μελανόχροος• O μαύρος. VII. Γυν. φύσ. 51. σελ 394.
κα) μέλας• ο  μαύρος. V. Επιδ. Ε. 52. σελ. 238.
κβ) μελιηδύς• ο γλυκός και ανακατωμένος με μέλι.. VI. Παθών. 55. σελ. 266.
κγ) μελιχρός• ο  μελιτοειδής. VI. Παθών. 48. σελ. 258.
κδ) μελίχρους• ο μελιχρός. VΙΙΙ. Γυν. Ι.66. σελ. 140.
κε) οινώδης• ο δυνατός• ο περιέχων πολύ οινόπνευμα. VΙΙ. Νούσ. ΙΙ. 46. σελ. 64.
κστ) ολιγοφόρος• ο αδύνατος,  ο δυνάμενος να δεχθεί μικρή ποσότητα νερου. II. Διαιτ.  Όξ. Ν. 15. σελ. 344.
κζ) παλαιός• ο παλιός, ο πολλών ετών. VIII. Γυν. I. 105. σελ. 228.
κη) σίραιος• ο βρασμένος  μούστος, τό πετιμέζι. VIII. Γυν. I. 66. σελ 140.
κθ) υδαρής• ο  νερωμένος. VI.Τόπων. 19.σελ. 312
λ) υδατώδης•ο  υδαρής, βλ. Γαλην. XV. σελ. 631,
λα) χλιερός• ο χλιαρός. VΙΙI. Γυν. Ι.51. σελ. 110.
λβ)  ψυχρός• ο κρύος. IX. Κρ. 56. σελ. 292.

Το κόκκινο κρασί κατέχει εξαιρετική θέση στην εξέλιξη των ανθρωπίνων πολιτισμών, ενώ η χρήση του για λόγους θρησκευτικής τελετουργίας αναφέρεται από την αρχαιότητα. Πιθανόν το αιματώδες χρώμα του κόκκινου κρασιού είναι αυτό που του είχε προσδώσει  θεραπευτικές ιδιότητες και χωρίς αμφισβήτηση είναι το πιο παλιό καταγραμμένο φάρμακο της παγκόσμιας ιστορίας, το οποίο κατασκευάστηκε από ανθρώπινα χέρια.

Ο πατήρ της σύγχρονης Ιατρικής, ο Ιπποκράτης από τη νήσο Κω, χρησιμοποιούσε τον οίνο ως αναλγητικό, απολυμαντικό των τραυμάτων, ως κατευναστικό των γαστρεντερικών διαταραχών, όπως η δυσπεψία και η διάρροια [1].


Οι χημικές ενώσεις που αναφέρονται ως τανίνες και φαινολικές ενώσεις φτάνουν μόλις το 0.1%. Αυτές όμως οι χημικές ενώσεις  είναι που προσδίδουν το χρώμα, το άρωμα και τις ιαματικές ιδιότητες του κόκκινου κρασιού, όταν αυτό λαμβάνεται σε μικρή ποσότητα, καθημερινά [2].Ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία της μικρής κατανάλωσης βιολογικού κόκκινου Αγιωργίτικου κρασιού “Γκέλικος” Nεμέας
Γενικά, το κόκκινο κρασί είναι ένα πολύπλοκο μείγμα πολλών χημικών ενώσεων, των οποίων ο αριθμός κυμαίνεται από 800  έως πάνω από 1000. Ένα μέσο κόκκινο κρασί περιέχει περίπου 86% νερό και 12% οινόπνευμα (αιθυλική αλκοόλη). Περιέχει επίσης 1% γλυκερίνη (γλυκερόλη)  και μια ποικιλία οξέων μέχρι 0.4%.

Το κρασί γενικότερα αποτελεί διατροφική πηγή φυτοχημικών ουσιών. Οι φαινολικές ενώσεις που υπάρχουν στο κόκκινο κρασί υποδιαιρούνται σε δύο κύριες ομάδες: Τα φλαβονοειδή και τα μη-φλαβονοειδή [3].

Τα κύρια φλαβονοειδή του κόκκινου κρασιού περιλαμβάνουν  τις φλαβανόλες [(επι)κατεχίνη], φλαβονόλες (π.χ μυρισετίνη και κερσετίνη) και ανθοκυανίνες (π.χ. μαλβιδίνο-3-γλυκοσίδη, ενώ τα μη φλαβονοειδή περιλαμβάνουν τα φαινολικά οξέα, τις φαινόλες και τα στιλβένια [4].

Το κόκκινο κρασί περιέχει μεγαλύτερο αριθμό φαινολικών ενώσεων  σε σύγκριση προς το λευκό κρασί.

Η σύγχρονη ιατρική έρευνα έχει εστιάσει την προσοχή της στα φαινολικά συστατικά του κόκκινου κρασιού και ιδιαίτερα στη ρεσβερατρόλη και μελατονίνη, η οποία υπάρχουν  στις φλούδες των ρογών του κόκκινου σταφυλιού.

Είναι αποδεδειγμένο πλέον σε πειραματόζωα, αλλά και σε ανθρώπους ότι οι φαινολικές ενώσεις του κόκκινου κρασιού είναι τα δραστικά συστατικά του, στις οποίες οφείλονται τα ευεργετικά, για την υγεία,  αποτελέσματα του κόκκινου σταφυλιού, του κόκκινου κρασιού και της σκόνης των σπόρων και των φλουδών του κόκκινου σταφυλιού.

Επειδή είναι πολύ δυσάρεστα για την υγεία τα αποτελέσματα κατανάλωσης μεγάλης ποσότητας οινοπνευματωδών (αλκοολισμός), διεθνείς οργανισμοί έχουν καταλήξει ότι οι ευεργετικές δράσεις του κόκκινου κρασιού για την υγεία προκαλούνται μόνον  όταν οι ενήλικοι άνδρες κάτω των 65 ετών καταναλώνουν μέχρις 2 ποτήρια του κρασιού ημερησίως και οι ενήλικες γυναίκες ένα ποτήρι του κρασιού ημερησίως.

Πως το οινόπνευμα βοηθάει την καρδιά;

Έχει αποδειχτεί ότι η μέτρια κατανάλωση κάθε οινοπνευματώδους ποτού ωφελεί την καρδιά και όχι μόνον το οινόπνευμα του κόκκινου κρασιού. Αυτό οφείλεται στο ότι το οινόπνευμα:

• Ανεβάζει την  ‘‘καλή’’ χοληστερόλη HDL.
• Περιορίζει τη δημιουργία θρόμβων του αίματος
• Βοηθάς στην πρόληψη της αρτηριακής βλάβης που προκαλείται από την ανεβασμένη   ‘‘κακή’’ χοληστερόλη LDL
• Μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων.

Τα παιδιά, οι έφηβοι και οι έγκυες γυναίκες αντενδείκνυται να καταναλώσουν οποιαδήποτε μορφή αλκοολούχου ποτού, διότι μπορεί να εκδηλώσουν σοβαρές παρενέργειες.


Σύμφωνα με τις επιδημιολογικές μελέτες των τελευταίων 30 ετών η κατανάλωση μικρής έως μέτριας ποσότητας κόκκινου κρασιού ελαττώνει τη θνησιμότητα των ανθρώπων και ιδιαίτερα τη θνησιμότητα από νόσους του καρδιοκυκλοφορικού συστήματος [5, 6].

Παρά το γεγονός ότι η χρόνια κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών μπορεί να προκαλέσει  ηπατοπάθειες (λιπώδες ήπαρ από κατανάλωση οινοπνεύματος, αλκοολική ηπατίτιδα και αλκοολική κίρρωση) εν τούτοις δεν υπάρχουν δημοσιεύσεις ειδικά για τη μικρή κατανάλωση κόκκινου κρασιού και την πρόκληση λιπώδους ήπατος και των λοιπών οινογενών ηπατοπαθειών.

Ο μεγαλύτερος αριθμός ερευνών αφορά τη δράση του κόκκινου κρασιού στο καρδιοκυκλοφορικό σύστημα, τη μεταβολική νόσο και την εκτίμηση των βιολογικών σηματοδοτών, όπως το λιπιδικό προφίλ του πλάσματος, τα επίπεδα της γλυκόζης μετά από νηστεία και η ευαισθησία στην ινσουλίνη, που σχετίζονται όμως με το μη αλκοολικό λιπώδες ήπαρ [7].

Σε έρευνες που έγιναν σε ανθρώπους μελετήθηκαν τα αποτελέσματα των φαινολών του κόκκινου κρασιού στο προφίλ των λιπιδίων του του πλάσματος βρέθηκε ότι το οινόπνευμα που υπάρχει στο κόκκινο κρασί  αυξάνει της συγκεντρώσεις της ΄΄καλής χοληστερόλης¨ HDL, της απολιποπρωτείνης Α  (ApoA)  και της ολικής χοληστερόλης, αλλά ελαττώνει την ΄΄κακή χοληστερόλη΄΄  LDL. Όμως στο αποαλκοολοποιημένο κρασί, στο οποίο έχει αφαιρεθεί η αλκοόλη ελαττώνεται η  HDL, χωρίς να τροποποιείται η LDL ή η ολική χοληστερόλη  [8, 9, 10].

Τόσο το κανονικό κόκκινο κρασί όσο και το αποαλκοολοποιημένο αυξάνουν την έκφραση του ενζύμου  HMG-CoA ρεδουκτάση  [(3-hydroxy-3-methyl-glutaryl-coenzyme A reductase] και αυξάνουν τη δραστηριότητα της συνδετικής δραστηριότητας της LDL, αυξάνοντας έτσι τη ροπή της χοληστερόλης να καταβολίζεται και να ελαττώνει τα επίπεδα των επιπέδων της LDL του πλάσματος [11].

Οι έρευνες που έχουν γίνει για τη δράση των αποτελεσμάτων του κόκκινου κρασιού στον σακχαρώδη διαβήτη Τύπου 2 δείχνουν ότι το κόκκινο κρασί μπορεί να παίξει ρόλο στην εξασθένιση της αντίστασης στην ινσουλίνη, καταναλώνοντας 360ml ημερησίως επί 2 εβδομάδες και συγκριτικά με διαβητικά άτομα, που δεν κατανάλωσαν κόκκινο κρασί [12].

Σε κάποιαν άλλη τυχαιοποιημένη διασταυρούμενη κλινική μελέτη, 66 άνδρες υψηλού κινδύνου για εκδήλωση καρδιοκυκλοφορικής νόσου, χορηγήθηκαν  30 g/ημερησίως κόκκινου κρασιού, 30 g/ ημερησίως του οινοπνευματώδους ποτού τζιν [gin] ή ισοδύναμης ποσότητας αποαλκαλοποιημένου κκόκκινου κρασιού. Τα κρασιά περιέχουν  πολυφαινόλες, ενώ το τζιν δεν περιέχει . Παρατηρήθηκε ότι  σημαντική πτώση της ινσουλίνης του πλάσματος και της αντίστασης στην ινσουλίνη (μεςτρήθηκε με την HOMA-IR) , ενώ τα τα επίπεδα της γλυκόζης στο πλάσμα παρέμειναν σταθερά. Επι πλέον, η χρήση του κόκκινου κρασιού αύξησε την HDL και ελάττωσε τη λιποπρωτεϊνη Α [13].

Παρομοίως σε διαβητικά ή παχύσαρκα πειραματόζωα, στα οποία χορηγήθηκε συμπληρωματικά ρεσβερατρόλη ή αποαλκοολοποιημένο κόκκινο κρασί βελτίωσαν τηξν ευαισθησία τους στην ινσουλίνη και το μεταβολισμό της γλυκόζης [14, 15, 16].

Σε πολλές επιδημιολογικές μελέτες περιγράφεται ότι η μέτρια κατανάλωση κόκκινου κρασιού ελαττώνει σημαντικά τον κίνδυνο πρόκλησης καρδιοκυκλοφορικών ισχαιμικών επεισοδίων, καθώς αγγειοεγκεφαλικών ισχαιμικών επεισοδίων.
Το κόκκινο κρασί ανεβάζει τα επίπεδα της HDL , αυξάνει το αντιοξειδωτικό πλασματικό δυναμικό, βελτιώνει την ενδοθηλιο-εξαρτώμενη αγγειοδιαστολή, αναστέλλει τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων και την προσκόλληση των λευκοκυττάρων [Βλέπε εικόνα).

Ιδιαίτερα όμως, το μη αλκοολούχο κόκκινο κρασί δρα ευεργετικά στην υγεία, διότι περιέχει τα ενεργά συστατικά του κόκκινου κρασιού, όπως οι πολυφαινόλες , η κερσετίνη, η ρεσβερατρόλη, μελατονίνη.

Ο προστατευτικός μηχανισμός αυτών των ουσιών  έχει ήδη αποδειχτεί με έρευνες σε ανθρώπους και πειραματόζωα [17, 18, 19].

Επιτρέπεται να συστήνεται στον  καθένα ή στην καθεμία να καταναλώνει οινοπνευματώδη;

Παρά την αποδεδειγμένη καρδιοπροστατευτική δράση  της μικρής έως μέτριας κατανάλωσης κόκκινου κρασιού, εν τούτοις ούτε η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία, ούτε και το Αμερικανικό Εθνικό  Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος συνιστούν την έναρξη κατανάλωσης οινοπνευματωδών για λόγους πρόληψης καρδιοπάθειας.

Υπενθυμίζεται ότι το οινόπνευμα μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση σε όποιον το πίνει καθημερινά, έστω και σε μικρές ποσότητες με επακόλουθο την επιδείνωση της υγείας και την πρόκληση αλκοολισμού.

Ωφελεί ή βλάπτει η καθημερινή  κατανάλωση κόκκινου κρασιού;

Αν κάποιος έχει απορίες για το όφελος ή τους κινδύνους που μπορεί να περικλείει η καθημερινή κατανάλωση οινοπνεύματος, θα πρέπει να το συζητάει με το γιατρό του.

Αν κάποιος πίνει ήδη κόκκινο κρασί, τότε θα πρέπει να κατανοήση, ότι το κρασί που θα πίνει είναι:

Βιολογικό, κατασκευασμένο από  εξαιρετικής ποιότητας βιολογικά σταφύλια, πιστοποιημένου βιολογικού αμπελώνα  και σε  πιστοποιημένο βιολογικό οινοποιείο, κάτω από συνθήκες υψηλής καθαριότητας.

Αν λοιπόν κάποιος είναι ενήλικος και υγιής μπορεί να καταναλώνει βιολογικό κόκκινο κρασί:

Ενήλικες γυναίκες, όλων των ηλικιών: Μέχρι ένα ποτήρι του κρασιού ημερησίως.
Άνδρες μεγαλύτεροι των 65 ετών: Ένα ποτήρι του κρασιού ημερησίως.
Ένήλικοι άνδρες μέχρι 65 ετών: Δύο ποτήρια του κρασιού ημερησίως. Το όριο κατανάλωσης κόκκινου κρασιού για τους άνδρες είναι μεγαλύτερο, διότι ο ανδρικός οργανισμός διαθέτει περισσότερα ένζυμα για το μεταβολισμό του οινοπνεύματος.
Τα παιδιά και τα ανήλικα άτομα απαγορεύεται να καταναλώνουν οινοπνευματώδη, δότι  υπολειτουργεί  ο ενζυματικός μηχανισμός μεταβολισμού του ονοπνεύματος στον οργανισμό τους.

Οι καρκινοπαθείς και όσα άτομα κινδυνεύουν να αναπτύξουν καρκίνο απαγορεύεται να πίνουν οινοπνευματώδη. Το οινόπνευμα αυτό το ίδιο δεν είναι καρκινογόνος ουσία. Είναι όμως ισχυρό καρκινογόνο η ακεταλδεϋδη, που είναι ένα από τα κύρια προϊόντα του μεταβολισμού του οινοπνεύματος.

Όταν λέμε ένα ποτήρι του κρασιού εννοείται ότι το ποτήρι χωράει ποσότητα μέχρι 150 mL κόκκινου κρασιού, που ισοδυναμεί με  355 milliliters ή  mL μπύρας και 44  mL 40% Vol οινοπνευματώδους ποτού (ρακί, τσικουδιά, ουίσκι, τζιν, κλπ.)

Η υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πρόκλησης:

• Παθήσεις του ήπατος και του παγκρέατος
• Καρδιακή ανεπάρκεια
• Υπέρταση
• Ορισμένους τύπους καρκίνων
• Αγγειοεγκεφαλκό επεισόδιο
• Τροχαία ή άλλα ατυχήματα, βίαια επεισόδια, δοσοληψίες με την αστυνομία και καθημερινή παραβατικότητα, αυτοκτονία Αύξηση του σωματικού βάρους και της παχυσαρκίας.

Η κατανάλωση οινοπνεύματος απαγορεύεται αυστηρά όταν:

• Μια γυναίκα είναι έγκυος
• Όταν υπάρχει προσωπικό ιστορικό  ή ισχυρό οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού
• Όταν υπάρχει νόσος του ήπατος ή του παγκρέατος που σχετίζεται με την κατανάλωση οινοπνεύματος
• Όταν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια ή εξασθενημένη καρδιά
• Οι πάσχοντες από καρκίνο
• Όταν κανείς είναι υποχρεωμένος να παίρνει ορισμένα φάρμακα ή καθημερινά, όπως η  ασπιρίνη, ψυχοφάρμακα..
Το κόκκινο κρασί, καθώς τα λοιπά οινοπνευματώδη πρέπει να καταναλίσκονται προσεκτικά, διότι υπάρχουν οργανισμοί που είναι επιρρεπείς στον αλκοολισμό.

Πως μπορεί κανείς να ωφεληθεί πίνοντας κόκκινο κρασί;

Αν κάποιος δεν έχει λόγους υγείας  μπορεί να απολαμβάνει την καθημερινή κατανάλωση βιολογικού κόκκινου κρασιού σε μικρές δόσεις, όπως περιέγραψα, πιο πάνω. Όμως θα πρέπει να δίδεται προσοχή στην προέλευση του κρασιού και να ελέγχονται τα αναγραφόμενα στην ετικέτα του μπουκαλιού του. Το βιολογικό κόκκινο Αγιωργίτικο κρασί Νεμέας  “Γκέλικος” προέρχεται από τον πιστοποιημένο βιολογικό αμπελώνα “Γκέλικος”  και παρασκευάζεται στο πιστοποιημένο βιολογικό οινοποιείο του Μιχάλη Αθανασίου στη Νεμέα, κάτω από συνθήκες απόλυτης καθαριότητας, δεν περιέχει πρόσθετα θειώδη και η ζύμωση των στεμφύλων με τον μούστο έχει διάρκεια πέντε ημερών.

Την υψηλή ποιότητα του βιολογικού κόκκινου Αγιωργίτικου σταφυλιού “Γκέλικος”  την ΄΄εχει αξιοποιήσει ο ταλαντούχος σύγχρονος οινοποιός Μιχάλης Αθανασίου [http://athanasiouwines.gr/] παρασκευάζοντας το βιολογικό κόκκινο Αγιωργίτικο Νεμέας, ΠΟΠ, με παραμονή των στεμφύλων μέσα στο μούστο επί 10 ημέρες. Οι σειρές λοιπόν βιολογικού κόκκινου Αγιωργίτικου κρασιού  που παρασκευάζει ο Μιχάλης Αθανασίου τα θεωρώ από τα ευγευστότερα και ασφαλέστερα Ελληνικά κόκκινα κρασιά, τα οποία έχουν αναγνωριστεί πανελληνίως και διεθνώς για την αξεπέραστη ποιότητά τους.

Παρά ταύτα, όταν κάποιος επιθυμεί να προσλάβει τα πολύτιμα συστατικά του βιολογικού κόκκινου Αγιωργίτικου κρασιού από βιολογικά σταφύλια “Γκέλικος”, αλλά δεν του αρέσει ο ξηρός οίνος ή έχει δυσανεξία στα ξηρά κόκκινα κρασιά ή επιθυμεί να προσλάβει μικρότερη ποσότητα οινοπνεύματος, μπορεί να καταναλώνει το βιολογικό φυσικό λιαστό γλυκό κόκκινο κρασί “Γκελάντο”, του οποίου δύο κουταλιές της σούπας ή ένα σςφηνάκι ισοδυναμεί με ένα ποτήρι του βιολογικού κόκκινου Αγιωργίτικου κρασιού “Γκέλικος”

Πως μπορεί να πάρει κανείς ρεσβερατρόλη και τα λοιπά αντιοξειδωτικά χωρίς να πίνει κόκκινο κρασί;

Η ρεσβερατρόλη του κόκκινου κρασιού προέρχεται από τις φλούδες των ρογών του κόκκινου σταφυλιου. Επειδή ο μούστος του κόκκινου σταφυλιού μπορεί να υποστεί ζύμωση μαζί με τις φλούδες του κόκκινου σταφυλιού για μακρύτερο χρονικό διάστημα, συγκριτικά με τις φλούδες των λευκών σταφυλιών, τελικά το κόκκινο κρασί περιέχει περισσότερη ρεσβερατρόλη από το λευκό κρασί.

Μπορεί κανείς να προσλάβει την ρεσβερατρόλη και τις λοιπές πολύτιμες αντιοξειδωτικές πολυφαινόλες, τρώγοντας κόκκινα σταφύλια ή πίνοντας χυμό κόκκινο σταφυλιού και να αποφύγει έτσι το οινόπνευμα του κόκκινου κρασιού. Για να πάρει όμως κανείς επαρκείς ποσότητες ρεσβερατρόλης πρέπει να καταναλώσει ι μεγάλη ποσότητα σταφυλιών ή χυμού σταφυλιού. Αυτό όμως συνεπάγεται και την πρόσληψη μεγάλης ποσότητας φρουκτόζης, που περικλείει τον κίνδυνο αύξησης του σακχάρου στο αίμα.

Άλλος τρόπος να προσλάβει κανείς τα πολύτιμα ευεργετικά για την υγεία συστατικά του κόκκινου κρασιού είναι η καθημερινή κατανάλωση καψουλών του συμπληρώματος διατροφής Vinogkelin. Οι κάψουλες Vinogkelin περιέχουν σκόνη αποξηραμένων σπόρων και φλουδών του βιολογικού κόκκινου σταφυλιού  ‘‘Γκέλικος’’ Νεμέας. Καταναλώνοντας κανείς τρεις κάψουλες Vinogkelin ημερησίως προσλαμβάνει ρεσβερατρόλη και τις πολύτιμες πολυφαινόλες του κόκκινου σταφυλιού χωρίς να καταναλώνει οινόπνευμα, που υπάρχει στο κρασί ούτε φρουκτόζη, που υπάρχει στα σταφύλια και το χυμό τους.[20]

Βιβλιογραφική Τεκμηρίωση

1. Robinson J. The Oxford companion to wine. 3rd ed. Oxford: Oxford University Press; 2006.
2. Hoffman R, Gerber M. The Mediterranean diet. Chichester, West Sussex, UK: Wiley-Blackwell; 2012.
3. Borriello A, Bencivenga D, Caldarelli I, Tramontano A, Borgia A, Zappia V, Della Ragione F. Resveratrol: from basic studies to bedside. Cancer Treat Res. 2014;159:167–184. [PubMed]
4. Tomé-Carneiro J, Larrosa M, González-Sarrías A, Tomás-Barberán FA, García-Conesa MT, Espín JC. Resveratrol and clinical trials: the crossroad from in vitro studies to human evidence. Curr Pharm Des.2013;19:6064–6093. [PMC free article] [PubMed]
5. Theobald H, Bygren LO, Carstensen J, Engfeldt P. A moderate intake of wine is associated with reduced total mortality and reduced mortality from cardiovascular disease. J Stud Alcohol. 2000;61:652–656. [PubMed]
6. Ruf JC. Overview of epidemiological studies on wine, health and mortality. Drugs Exp Clin Res.2003;29:173–179. [PubMed]
7. Paschos P, Paletas K. Non alcoholic fatty liver disease and metabolic syndrome. Hippokratia. 2009;13:9–19. [PMC free article] [PubMed]
8. Senault C, Betoulle D, Luc G, Hauw P, Rigaud D, Fumeron F. Beneficial effects of a moderate consumption of red wine on cellular cholesterol efflux in young men. Nutr Metab Cardiovasc Dis. 2000;10:63–69. [PubMed]
9. Hansen AS, Marckmann P, Dragsted LO, Finné Nielsen IL, Nielsen SE, Grønbaek M. Effect of red wine and red grape extract on blood lipids, haemostatic factors, and other risk factors for cardiovascular disease. Eur J Clin Nutr. 2005;59:449–455. [PubMed]
10. Kechagias S, Zanjani S, Gjellan S, Leinhard OD, Kihlberg J, Smedby O, Johansson L, Kullberg J, Ahlström H, Lindström T, et al. Effects of moderate red wine consumption on liver fat and blood lipids: a prospective randomized study. Ann Med. 2011;43:545–554. [PubMed]
11. Pal S, Ho N, Santos C, Dubois P, Mamo J, Croft K, Allister E. Red wine polyphenolics increase LDL receptor expression and activity and suppress the secretion of ApoB100 from human HepG2 cells. J Nutr.2003;133:700–706. [PubMed]
12. Napoli R, Cozzolino D, Guardasole V, Angelini V, Zarra E, Matarazzo M, Cittadini A, Saccà L, Torella R. Red wine consumption improves insulin resistance but not endothelial function in type 2 diabetic patients. Metabolism. 2005;54:306–313. [PubMed]
13. Chiva-Blanch G, Urpi-Sarda M, Ros E, Valderas-Martinez P, Casas R, Arranz S, Guillén M, Lamuela-Raventós RM, Llorach R, Andres-Lacueva C, et al. Effects of red wine polyphenols and alcohol on glucose metabolism and the lipid profile: a randomized clinical trial. Clin Nutr. 2013;32:200–206. [PubMed]
14. Al-Awwadi NA, Bornet A, Azay J, Araiz C, Delbosc S, Cristol JP, Linck N, Cros G, Teissedre PL. Red wine polyphenols alone or in association with ethanol prevent hypertension, cardiac hypertrophy, and production of reactive oxygen species in the insulin-resistant fructose-fed rat. J Agric Food Chem. 2004;52:5593–5597.[PubMed]
15. Su HC, Hung LM, Chen JK. Resveratrol, a red wine antioxidant, possesses an insulin-like effect in streptozotocin-induced diabetic rats. Am J Physiol Endocrinol Metab. 2006;290:E1339–E1346. [PubMed]
16. Vazquez-Prieto MA, Renna NF, Diez ER, Cacciamani V, Lembo C, Miatello RM. Effect of red wine on adipocytokine expression and vascular alterations in fructose-fed rats. Am J Hypertens. 2011;24:234–240.[PubMed]
17. Tarik M, Ramahi Cardiovascular disease in the Asia Middle East Region: Global trends and local implications.Asia Pac J Public Health. 2010;22:83. [PubMed]
18. Boni A, Lorenzoni R, Lazzari M, Gemignani C, Bovenzi F. Cardiovascular risk management: An overview.Curr News Cardiol. 2007;8:407–16.
19. Reddy KS, Yusuf S. Emerging of cardiovascular disease in developing countries. Circulation. 1998;97:596–601. [PubMed]
Saleem TS1, Basha SD. Red wine: A drink to your heart. J Cardiovasc Dis Res. 2010 Oct;1(4):171-6. doi: 10.4103/0975-3583.74259.
20. Yilmaz Y1, Toledo RT. Major flavonoids in grape seeds and skins: antioxidant capacity of catechin, epicatechin, and gallic acid. J Agric Food Chem. 2004 Jan 28;52(2):255-60.